Selecteer een pagina

Better days at the horizon…dit blog gaat over hoop, liefde en vertrouwen. Zoals jullie waarschijnlijk weten ben ik mijn zusje Miranda vorig jaar op 27 juni verloren. Sinds haar dood weet ik wat pijn is en hoe rauw rouw voelt, net zoals ik heb geleerd wat liefde is na de geboorte van onze zoontjes. En mede dankzij deze twee lieve, kleine jongetjes omarm ik het leven!

Mijn zusje is vermoord door haar (ex)vriend, partnerdoding zoals het genoemd wordt. Hij is veroordeeld tot zeven jaar gevangenisstraf waarvan je in Nederland twee derde moet uitzitten. Vaak wordt mij gevraagd of ik me kan vinden in deze straf en uiteraard heb ik hier een mening over, maar veel belangrijker is de vraag in deze uiterst trieste situatie hoe ik weer zingeving aan mijn eigen leven geef. Wanneer ik zou kiezen voor een leven vol haat en verbittering is het net alsof ik de gifbeker leeg drink en vervolgens hoop dat de dader hier last van heeft. Daar geloof ik dus simpelweg niet in. Ik hou van het leven en ben dankbaar voor al het moois mij gegeven is, ook na dit grote en oneerlijke verlies. Nog steeds wordt iedere dag getekend door het plotselinge wegvallen van Miran, het feit dat we geen afscheid hebben kunnen nemen, alle vragen waar ik mee blijf zitten, het simpele feit dat ik haar nooit meer kan bellen…

Maar in mijn zoektocht naar herstel en ‘inner peace’ heb ik ook mooie inzichten gekregen, de waarde van vriendschap leren (her)waarderen, de kracht van de familieband leren kennen en accepteren dat ik niet alles in dit leven kan controleren. Mijn kinderen hebben wellicht de grootste rol gespeeld in mijn herstel, want ook voor volwassenen blijkt rust, reinheid en regelmaat een ‘lifesaver’, net als de heerlijk nuchtere benadering van de dood door een vijfjarige.. kijk maar naar buiten lieve mama, we vliegen door de wolken, je bent nu dichtbij tante Miranda….aldus mijn zoontje tijdens een vlucht  naar het door ons zo geliefde Ibiza.

Aangezien ik niet de eerste en helaas ook niet de laatste zal zijn die een groot trauma mee maakt in zijn of haar leven, wil ik een aantal van mijn ervaringen delen. Wellicht put je er hoop, troost of kracht uit…

  • Blijf in contact met vrienden en familie. Vertel je verhaal keer op keer ook al heb je het gevoel dat niemand je begrijpt…waarschijnlijk is dat ook zo, maar beter zo dan andersom nietwaar. Door het delen van je verdriet, je woede, je angst maar juist ook de mooie herinneringen geef je jezelf een kans weer op adem te komen. Ik ben mijn familie, geliefden en vrienden enorm dankbaar voor het feit dat ze er altijd voor me zijn, naar me luisteren, samen met me huilen en veel te veel wijn met me drinken als dat soms gewoon even moet gebeuren.
  • Lach op de momenten dat je lol hebt, voel je niet schuldig, je hebt deze positieve energie nodig om te verwerken en voor de donkere dagen die nog gaan komen. Zelf dacht ik op een gegeven moment dat ik nooit meer zou kunnen stoppen met huilen, maar het is echt waar.. je tranen zijn op een gegeven moment gewoon op. Iedere avond wanneer ik in bed lig en de dag nog eens aan me voorbij laat gaan, denk ik aan een leuke gebeurtenis van die dag en probeer dat positieve gevoel, die glimlach vast te houden wanneer ik ga slapen. En ik kan jullie zeggen ik heb gelukkig ook weer plezier in mijn leven! Hierbij hoort ook af en toe eens uitgaan, maar doe dit wanneer jij dit echt wilt. Ik heb me lange tijd verstopt, wilde niet continue aangesproken of gezien worden als die vrouw van de vermoorde zus. Maar uiteindelijk is het fijn weer onder de mensen te zijn, nieuwe mensen te leren kennen en samen te genieten van een heerlijk diner met dito wijn. Het mag! Jij Leeft!
  • Zorg dat je goed slaapt, pak in ieder geval je rust wanneer je lichaam hier om vraagt, slapen werkt herstellend en iedere dag komt de zon weer op.. ook voor jou. Wanneer je de gedachtenstroom in je hoofd niet stil kunt krijgen is het een goed idee om lichamelijk actief te worden. Geloof me.. dit is het laatste waar ik zin in had, maar uiteindelijk ben ik op zoek gegaan naar een personal trainer en dit geeft, naast rust in je hoofd, ook nog een beter lichaam. Een fijne bijkomstigheid! Belangrijk is een personal trainer te vinden waar je een goede klik mee hebt. Deze persoon zal namelijk capabel genoeg moeten zijn om jou te helpen bij je trauma, te luisteren naar je verhaal en je tranen moeten kunnen drogen. Bij mij kwamen er door het intensief sporten veel emoties los en mijn personal trainer weet hier heel goed mee om te gaan. Inmiddels kent hij me zo goed dat hij aan mijn gezicht kan zien of er gebokst moet worden of dat een simpele workout volstaat. Wanneer je zo’n soort relatie op kan bouwen zal het je zeker helpen het leven met wat meer vertrouwen tegemoet te treden.
  • Ik ben zelf een actief persoon, altijd vooruit willen en zoveel mogelijk activiteiten in een dag stoppen. Mijn nieuwsgierigheid en drang naar het vergaren van kennis is niet te stoppen en ik ben dan ook redelijk ambitieus. Echter, ik merkte dat ik letterlijk en figuurlijk was stilgezet door deze vreselijke gebeurtenis, mijn leven stond op z’n kop. Op dat moment realiseerde ik me dat ik mijn ‘inner peace’ kwijt was en mijn werkelijke normen en waarden moest vinden. Ik ben op advies van een vriendin op zoek gegaan naar een goede yogaschool en ben privélessen gaan volgen. Hier ben ik me beter gaan realiseren dat ik in het middelpunt van mijn eigen universum sta. En dat ik bijvoorbeeld middels mijn ademhaling afscheid kan nemen van wat ik niet meer nodig heb en open kan staan om opnieuw te leren vertrouwen en liefdevol te ontvangen.

 

Take care en laten we gewoon allemaal een beetje lief zijn voor elkaar, we zijn hier tenslotte om te genieten van het leven dat ons gegeven is.

Lena.

 

Leen & MiranThe sun is gonna keep on shiningBrighter days on the horizonMy love for you will always keep on rising

Everything is gonna be alright

 

Red Carpet.